Norman Palm

Shore to Shore
City Slang/Konkurrent













Niets verraadt de inhoud van heerlijke indie songs, wanneer je de strakke cover van Shore to Shore ziet. Het oogt meer als een plaat waarop Berlijnse minimal techno staat. Overigens wel de stad waar Norman Palm de helft van zijn tijd doorbrengt. De andere helft spendeert hij in Mexico City. Ook achter het artwork zit een verhaal: Palm doorliep de kunstacademie zowel in Berlijn als Parijs, waarna hij als designer werkte. Bij zijn debuutalbum Songs maakte hij een volledig cd-boek: elf tracks gewikkeld in tweehonderd pagina’s van zijn artwork. Shore to Shore is een minder dure grap. Een fijn folk album dat het prima doet als vrolijke achtergrondmuziek.

****

Gepubliceerd in Glamcult

Zoey Grossman

See here some of Zoey Grossman's beautiful photography including animal models.

Twin Shadow

Forget
Terrible Records / V2













De man achter Twin Shadow is new waver George Lewis Jr. Een nogal excentriek persoon – eigenlijk best een enge vent – maar hij wordt geroemd om z’n uiterlijk. Zo is hij net benoemd tot Most Stylish New Yorker en dat past ook wel weer bij de nieuwe grungy indies (met snor!). Deze ‘Brooklynista’ houdt in ieder geval van groots. Hij wordt in het rijtje genoemd met Bon Iver, Deerhunter en The National en zijn album bestaat uit grootse nummers met veel synthesizer partijen en onmisbare echo’s; retro met een electronisch randje. Een fijne debuutplaat geproduceerd en uitgebracht door Grizzly Bear’s Chris Taylor. Goede ingrediënten en hoe meer je ‘m mixt, hoe lekkerder ‘ie wordt!

****

Gepubliceerd in Glamcult

Pantha du Prince

Black Noise
Rough Trade













Dat zijn tripje naar de Zwitserse alpen de Berlijnse dj Hendrik Weber a.k.a. Pantha du Prince goed heeft gedaan, blijkt wel uit dit melancholische album. Zoals de titel Black Noise al doet vermoeden is het een donker album vol minimalistische melodielijnen en diepe, donkere beats. Het is als een waarschuwing voor natuurrampen. Een samensmelting van aardse geluiden en industriele klanken, van techno en folklore. En zoals hij zelf al zegt; het valt moeilijk te vergelijken. Zijn experimentele en innovatieve geluid klinkt soms wat somber of zelfs psychedelisch, maar nummers als Stick to my Side, dat hij produceerde met Noah Lennox (Animal Collective), maken het weer wat luchtiger.

***

Gepubliceerd in Glamcult

BELLE & SEBASTIAN

Write About Love
Rough Trade













We hebben er vier jaar op moeten wachten, maar gelukkig is Write About Love het waard geweest. Vanaf de eerste track I Didn’t See It Coming zit je in die heerlijke lome sfeer, kenmerkend voor Belle & Sebastian. Hun Schotse indiepop herken je aan de intieme 60’s klanken in combinatie met gedetailleerde en soms surrealistische teksten. Een liefdevol geheel en toch afwisselend. Zo hebben de tracks Come On Sister en I Want The World To Stop een fijn, iets meer uptempo ritme, waar Little Lou, Ugly Jack, Prophet John bijna zo onschuldig en dromerig klinkt als Norah Jones. Met recht our favourite indie darlings.

****

Gepubliceerd in Glamcult

AN PIERLÉ & WHITE VELVET

Hinterland
Helicopter / Pias












‘Hinterland is een album voor wie de reis belangrijker vindt dan de aankomst. Want als niemand weet welke richting het uit gaat, kun je alle kanten op’, aldus de band. De Belgische zangeres, pianiste en actrice An Pierlé is namelijk nog altijd onderweg met haar band, White Velvet. Figuurlijk dan. Ze blijven altijd ergens tussen zitten; tussen ‘rariteit’ en mainstream, tussen muzikaliteit en theatraliteit en tussen onschuldig en ervaren. Wellicht door hun achtergrond, maar zeker niet per ongeluk. De volle stem van An Pierlé met de meeslepende muziek zorgen voor een sterk geheel. Vanaf de eerste track wordt je Little by Little meegesleept in de sobere energie. Hinterland is een album vol contrasten, een ode aan de rand.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

!!!

Strange Weather, Isn’t It?
Warp / V2













Yes, strange it is. Een beetje wisselvallig ook. Maar dat was van !!! (Chk Chk Chk) te verwachten. De 7-koppige dance/punk band komt na het in 2007 verschenen album Myth Takes met een zwaarder vierde album. Ondanks de vrolijke, positieve tonen op nummers als Even Judas Gave Jesus A Kiss, Steady As The Sidewalk Cracks of de hardere electrogeluiden van The Hammer blijft het geluid toch wat donker. Wellicht vanwege enkele tegenslagen; twee bandleden zijn overleden. Nog waarschijnlijker is deze nieuwe sound precies de bedoeling. De mannen waren namelijk toe aan een Berlijns album. Oftewel, aan de legendarisch donkere energie uit de stad die vele artiesten inspireert. Maar daarvoor is het album juist opvallend poppy en rijk aan tekst. Tja, zo nu en dan zonnig.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult

Hercules & Love Affair

Check out the new single 'My House'. The sounds doesn't get out of my head anymore and that's not annoying. Well done!