David Douglas

Moon Observations

Atomnation // !K7 Records // Full Spectrum

Door single Higher konden we al wennen aan de hogere sferen die nachtdier David Douglas beleeft (check ook zijn video art), en met zijn volledige album Moon Observations weten we het zeker: we go outer space. De mix van electro, house en pop illustreert een reis van woonplaats Utrecht tot de maan. ‘I’ll do anything’ lijkt het te galmen in de verder instrumentale albumintro Far Side of The Moon. Track Higher bevat zelfs instrumentale tekst, gevormd door de elektronica. Met het van spanning doordrongen voortstuwende ritme in Sweet Moonflower (ft. Petter Carlsen) verplaatsen we ons richting het onbekende. Onderweg worden mysterieuze holle ruimtegeluiden afgewisseld met hoge opgewekte tonen. California Poppy is er ook zo een: wát een heerlijke melodie. Stoere, maar aanstekelijke tonen volgen in Romanticism en laten we de samenwerking met Blaudzun niet vergeten; White Heat Blood is magisch. Het lijkt er goed toeven, daar op dat lichtpuntje.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult en op glamcult.com.

Metronomy

Love Letters

Because Music

Geïnspireerd door de vrolijke noten der liefde is Love Letters een aardige opvolger van The English Riviera (2011). Ze bewegen zich nog immer voort langs de kust – je hoort het geruis van de zee – maar ditmaal is het electropop viertal omgeven door vlinders. De reden? Ruim veertien jaar na de bevalling van Mount’s geesteskind Metronomy is reeds zijn eerste kind geboren. Enorm opgewekt was de muziek al, nu spat de zoetigheid ervan af met talloze frases als ‘our love was written in the stars’ in eerste single I’m Aquarius, ‘heartbeats drifting together’ in Reservoir waarbij de melodie aan het einde de bonkende hartslag illustreert en de energieke titeltrack Love Letters die zomaar de soundtrack zou kunnen zijn van een romantische filmklassieker. Soms ietwat te zoet, maar albumopener The Upsetter laat je met haar voorzichtig aanstekelijke refrein in ieder geval wennen aan de lichtvoetigheid. En niet alles is koek en ei, onder de speelse tonen schuilt ook teleurstelling en angst om te verliezen, zoals in het gevoelige Monstrous. De band durft de diepte in en heeft onderweg nog aangename post opgedoken ook.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Tanlines

Mixed Emotions
Matador / Beggars

Na ruim anderhalf jaar naar de remix van bombastische track Real Life te hebben geluisterd, klonk de naam Tanlines al bekend. En toch leer ik het duo Eric Emm en Jesse Cohen met dit veelzijdige debuutalbum pas echt kennen. De mannen uit Brooklyn NY werden in 2009 ontdekt na een remix te hebben gemaakt voor de band Telepathe, die op internet verscheen. De platenmaatschappij tekent de twee tegenpolen en vanaf dan maken ze samen spannende electronische pop. Soms met stoere en donkere sounds, soms lieflijk, zoals de aanstekelijke pop in All Of Me, in Yes Way of in Not The Same. Inderdaad, een divers album vol tegenstrijdigheden. Het ene moment opbeurend, het andere moment zwaar. Mixed Emotions, true that.

3 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Casiokids

Aabenbaringen Over Aaskammen
Moshi Moshi Records / N.E.W.S.

Na de aanstekelijke single Det Haster kon het derde album van het Noorse kwartet Casiokids bijna niet tegenvallen. Aabenbaringen Over Aaskammen, vertaald ‘de openbaring over de bergen’, is een vrolijk geheel van poppy deuntjes met een fijne, hoge stem van zanger Ketil en titels die bijna niet uit te spreken zijn. De vier heren uit Bergen, waar The Whitest Boy Alive en Röyksopp ook vandaan komen, begonnen in 2005 met het maken van muziek: van instrumenten als cello, gitaar en conga tot het produceren van synthpop. Hun nieuwe sound klinkt naïef en volwassen tegelijk. Ze weten aanstekelijke melodieën te bedenken die telkens variëren, maar die toch duidelijk een geheel vormen. Een fijne plaat die zeker de verwachtingen waar maakt.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Razika

Program 91
Smalltown Supersound / Konkurrent

Als Kakkmaddafakka-fan kunnen de Noorse ‘zusjes’ van Razika natuurlijk niet onopgemerkt blijven. Ze komen beiden uit het koude Bergen en maken fijne vrolijke, opbeurende muziek die je een heerlijk warm gevoel geeft. De vier 19-jarige dames van Razika zijn samen sinds 2006 en produceren sindsdien een dansbare mix van indiepop, ska en punk met lieflijke vocalen. Program 91 is echter het debuutalbum. En wel een hele sterke. Ze wisselen pop af met punk, Noors met Engels, gitaren met vocalen en hun jeugdige sound met nostalgische klanken. Vooral de uptempo nummers Nytt På Nytt en Middelalder zijn lekker opzwepende frisse knallers met Noorse charme.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Cut Copy

Zonoscope
Modular / Universal













Zonoscope is alweer het derde album van de Australische synthpop band Cut Copy. In 2001 begonnen Dan Whitford (tevens DJ en grafisch designer), Tim Hoey, Mitchell Scott en later Ben Browning met het maken van indie en electro en daar zijn ze sindsdien alleen maar in gegroeid. Met dit album laten de heren namelijk blijken dat ze nou eenmaal houden van hun typische mix van 80’s new wave, disco en electropop en toch weten ze daarin vernieuwend te zijn. Vanaf eerste nummer Need You Now zit je geheel in de nieuwe sound, waarna singles Take Me Over en Where I’m Going heerlijk vertrouwd en poppy klinken. Een album waar je vrolijk van wordt!

4 sterren

Gepubliceerd in Glamcult

Those Dancing Days

Daydreams and Nightmares
Wichita / V2













Stockholm is booming. Vooral Zweedse vrouwen als Lykke Li en Robyn doen het goed en girlband Those Dancing Days mag voortaan niet in dat rijtje ontbreken. De vijf vrouwen begonnen in 2005 en brachten eerder het album In Our Space Hero Suits (2008) uit. Met Daydreams and Nightmares weten ze hun popsongs opnieuw in een catchy jasje te steken. Vocaliste Linnea Jönsson beschikt over een goede stem die de nummers kracht bijzet en ze net even spannender maakt. Het album doet z’n naam eer aan met dromerige tracks en lieflijke teksten als in Help Me Close My Eyes tegenover meer donkere en groffe nummers als eerste single Fuckarias. Niet enorm bijzondere, maar wel goede pop.

3,5 sterren

Gepubliceerd in Glamcult

Amanda Blank

I Love You
Downtown / V2

In augustus stond deze stoere ‘rapchick’ uit Philadelphia nog op Lowlands en in september was er dan eindelijk de release van haar eerste album I Love You. Maar daarvoor werkte ze al vaker mee aan nummers van Spank Rock (Blow), Aaron LaCrate en aan Yuksek’s Extraball, dus een volkomen onbekende is het niet. Ze wordt ook niet voor niks genoemd in het succesvolle rijtje van onder andere Santigold, Thunderheist, Ebony Bones, M.I.A., Kid Sister en Little Boots. Haar stijl is het best te omschrijven als elektronische hiphop/rap en dat komt het meest naar voren in nummers als Something Bigger Something Better, Make It Take It en natuurlijk in haar eerste single Might Like You Better. Die rauwe eclectische sound zorgt voor een divers album en dat is ook mede te danken aan de hulp van producers Diplo & Switch (Major Lazer), David Sitek (TV On The Radio) en XXXChange (Spank Rock), die weten te zorgen voor een goede ritmevariatie. Amanda is grof zonder echt vulgair te worden en dat siert haar. Op wat meer electropop nummers, zoals het nummer met grootste hitpotentie Shame On Me en Leaving You Behind, waarop Amanda samen te horen is met Lykke Li, hoor je dan ook de wat lievere kant van het album. Het is dus duidelijk dat Amanda Blank ons trakteert op een fijne mix van beats en dat maakt I Love You een sterk album.


http://www.myspace.com/amandablank