Light Asylum

-->

Light Asylum

Light Asylum

Mexican Summer / Cooperative Music / V2 Records

Het debuutalbum van Light Asylum begint met de track Hour Fortress, ‘80’s disco die een beetje doet denken aan Azari & III. Maar in tweede track Pope Will Roll, in IPC en in At Will laat het duo uit Brooklyn opeens hun rock kant zien met harde synth punk. Gelukkig wordt dat afgewisseld met meer zachtaardige melodieën in Angel Tongue en in single Shallow Tears. En dan zijn er ook nog de spannende, meer electronische sounds zoals op Heart Of Dust. Ja, afwisselen kunnen ze. Frontvrouw Shannon Funchess, vaak vergeleken met Grace Jones vanwege haar imposante verschijning en diepe, mannelijke stemgeluid, was voorheen achtergrondzangeres van bands als LCD Soundsystem en TV On The Radio. Samen met toetsenist Bruno Coviello brengt ze met Light Asylum een album vol melancholie en spacy sounds.

2,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Minus The Tiger

An Album By…
V2 Records

Even dacht ik het zoveelste Scandinavische album te pakken te hebben, maar niets is minder waar: Minus The Tiger komt gewoon uit Utrecht. Singer-songwriter Anne Broekman en haar man Maarten Besseling (bekend van In A Cabin With) hadden samen een kat, Meines, die al snel werd aangereden. Triest. Daarom werd zijn naam vereeuwigd in hun muzikale carrière. Tijdens een van hun zondagse pyjamasessies ontwikkelde het echtpaar een nieuwe meer electronische sound voor de van origine solo nummers van Anne met alleen akoestische gitaar. Haar broer Jesse speelde later nog de bas- en gitaarpartijen in en live doen er ook een gitarist en drummer mee. Hun vrolijke, maar melancholische indiepop doet Zweeds aan; Anne’s stem is vergelijkbaar met die van Lykke Li of Fever Ray. Magisch mooi.

3,5 sterren.   
Gepubliceerd in Glamcult.

Apparat

The Devil’s Walk
Mute Records / Pias

Electronica met een ambient sound, zo is Apparat’s The Devil’s Walk te omschrijven. Na drie eerdere eigen albums is dit toch wel een erg relaxt en volwassen resultaat. Niet zomaar: Sascha Ring, pseudoniem van Apparat, zei winters Berlijn tijdelijk gedag om deze plaat te produceren in een huis met zeezicht in het zonnige Mexico. Hij wilde avontuur in plaats van een gelikt studio-album en heeft zijn genre uitgebreid van techno naar ‘echte’ nummers, bijna ballads. Song of Los, Black Water en Escape, gezongen door Sascha zelf, klinken melancholisch maar niet triest. Ook Candil de la Calle is een fijn lichtpuntje op de kenmerkende Apparat sound.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Pantha du Prince

Black Noise
Rough Trade













Dat zijn tripje naar de Zwitserse alpen de Berlijnse dj Hendrik Weber a.k.a. Pantha du Prince goed heeft gedaan, blijkt wel uit dit melancholische album. Zoals de titel Black Noise al doet vermoeden is het een donker album vol minimalistische melodielijnen en diepe, donkere beats. Het is als een waarschuwing voor natuurrampen. Een samensmelting van aardse geluiden en industriele klanken, van techno en folklore. En zoals hij zelf al zegt; het valt moeilijk te vergelijken. Zijn experimentele en innovatieve geluid klinkt soms wat somber of zelfs psychedelisch, maar nummers als Stick to my Side, dat hij produceerde met Noah Lennox (Animal Collective), maken het weer wat luchtiger.

***

Gepubliceerd in Glamcult