Apparat

The Devil’s Walk
Mute Records / Pias

Electronica met een ambient sound, zo is Apparat’s The Devil’s Walk te omschrijven. Na drie eerdere eigen albums is dit toch wel een erg relaxt en volwassen resultaat. Niet zomaar: Sascha Ring, pseudoniem van Apparat, zei winters Berlijn tijdelijk gedag om deze plaat te produceren in een huis met zeezicht in het zonnige Mexico. Hij wilde avontuur in plaats van een gelikt studio-album en heeft zijn genre uitgebreid van techno naar ‘echte’ nummers, bijna ballads. Song of Los, Black Water en Escape, gezongen door Sascha zelf, klinken melancholisch maar niet triest. Ook Candil de la Calle is een fijn lichtpuntje op de kenmerkende Apparat sound.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Nicolas Jaar

Space Is Only Noise
Circus Company / N.E.W.S.













Nicolas Jaar, een twintigjarige veelbelovende artiest uit New York, levert bij deze zijn eerste kunstwerk: debuutalbum Space Is Only Noise. Een beetje vreemd -zeker niet commercieel- maar wel lekker. Zijn stijl van deep house en ambient is een niet eerder gehoorde, ook wel omschreven als organic electronic vanwege de natuurgeluiden, spelende kinderen en diepe ritmes. Jaar werd geïnspireerd door Chili, waar hij zijn kinderjaren doorbracht, en in het bijzonder door zijn Chileense technoheld Ricardo Villalobos. Dat hij muzikaal is blijkt wel; zijn ritmische melancholie is een pure vooruitgang voor het dancegenre. Vooral de piano, de saxofoon en de Frans- en Engelstalige zang maken het album compleet tot een echt volwassen luisteralbum, minder geschikt voor dj’s.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult