Pure Bathing Culture

Moon Tides

Memphis Industries

Het Amerikaanse indiepopduo Pure Bathing Culture verrees in 2011 vanuit folkrockband Vetiver. Daniel Hindman (gitaar) en Sarah Versprille (zang/keyboard) deden daar hun muzikale ervaring op, verhuisden vervolgens naar de zonnige West Coast en creëerden daar een eigen dromerige sound. Thuis maakten de twee de basisstructuur voor de liedjes op debuut Moon Tides, om deze in de studio in snel tempo middels improvisatie te voltooien - vaak bij de eerste take al geslaagd. Ideeal, maar dit opnameproces wijst er misschien ook op dat het duo ietwat te snel tevreden was; er had wel wat meer spice op het album gemogen. De voortkabbelende synths en elektrische gitaren bewegen in exact dezelfde maat als de drums. Bovendien blijkt Sarah’s zweverige stem, die mede door de romantische melodieën en meerstemmigheden vaak iets wegheeft van ouderwetse musicalpartijen of classic rockballades á la Fleetwood Mac, na verloop van tijd toch wat eentonig. Waarschijnlijk raakt de beoogde doelgroep van spirituele zielen - zijzelf werden per slot van rekening ook geïnspireerd door de de maan en de getijden - iets enthousiaster.

2,5 sterren

Gepubliceerd in Glamcult.

Yeasayer

Fragrant World

PIAS

Zijn ze gek geworden?! Nee, ze spacen ‘m gewoon (harder) en daar moet je even aan wennen. Fragrant World is van een iets andere slag dan vorig album Odd Blood (2010), onder andere bekend van de hits O.N.E. en Madder Red. De vier New Yorkers hebben nog wat meer geëxperimenteerd – en dan hebben we het volgens mij niet alleen over muzikaliteit – gezien de begeleidende eerste video’s van singles Henrietta en Longevity: ‘een vignette om er drugs bij te nemen’ met nogal spacende kleuren, vormen en bewegingen die in nuchtere staat moeilijk te volgen zijn. Dan maar gewoon luisteren en dat bevalt. Onder de soms dreunende tonen, blijken na enkele luisterbeurten genoeg opgewekte melodieën te zitten. De complexiteit zwakt af en plotseling komt er toch echt (indie)pop naar boven, zoals goed te horen in bijvoorbeeld Reagen’s Skeleton. Een fijne mix van elektronische beats, donkere klanken, optimistische tonen en psychedelische visuals.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Two Door Cinema Club

Beacon
Kitsuné Music / V2

Two Door Cinema Club is terug zoals we ze kennen. Vrolijke indiepop, catchy melodielijnen, fijne niets-aan-de-hand-muziek. En dat is maar goed ook, want toen we begin 2010 kennis maakten met het Noord-Ierse trio was dat met de aanstekelijke singles Something Good Can Work en I Can Talk. Hun debuutplaat Tourist History werd bestempeld als hét zomeralbum en de band, vernoemd naar de (verkeerd uitgesproken) plaatselijke bioscoop Tudor Cinema, werd gezien als grote belofte. Met Beacon laten ze opnieuw horen waar ze goed in zijn: opzwepende electronische popmuziek. Misschien niet erg vernieuwend, maar de heren gaan verder waar ze gebleven zijn en dat is eigenlijk wel zo prettig. Het album is opgenomen in LA door producer Jacknife Lee, bekend van o.a. Bloc Party en U2. Vanaf opener Next Year heb je meteen de TDCC-flow te pakken, waarna je kunt meedeinen bij het lieflijke Sun en catchy single Sleep Alone. Helaas zwakt het energieke daarna iets af, maar dat mag de pret niet drukken.

4 sterren

Gepubliceerd in Glamcult.

Minus The Tiger

An Album By…
V2 Records

Even dacht ik het zoveelste Scandinavische album te pakken te hebben, maar niets is minder waar: Minus The Tiger komt gewoon uit Utrecht. Singer-songwriter Anne Broekman en haar man Maarten Besseling (bekend van In A Cabin With) hadden samen een kat, Meines, die al snel werd aangereden. Triest. Daarom werd zijn naam vereeuwigd in hun muzikale carrière. Tijdens een van hun zondagse pyjamasessies ontwikkelde het echtpaar een nieuwe meer electronische sound voor de van origine solo nummers van Anne met alleen akoestische gitaar. Haar broer Jesse speelde later nog de bas- en gitaarpartijen in en live doen er ook een gitarist en drummer mee. Hun vrolijke, maar melancholische indiepop doet Zweeds aan; Anne’s stem is vergelijkbaar met die van Lykke Li of Fever Ray. Magisch mooi.

3,5 sterren.   
Gepubliceerd in Glamcult.

Team Me

To The Treetops
Propeller Recordings / Universal

Alleen de albumhoes is al om van te smelten. En zodra je het album beluistert weet je dat dit zestal uit Oslo inderdaad betoverd. De indiepop is sprankelend en dromerig tegelijk. Wat is dat toch met Noren? Ze zijn in staat een soort sprookjesachtige magie te delen zoals alleen Scandinaviërs dat lijken te kunnen: opgewekt en ingetogen. Team Me, begonnen als one man band, is letterlijk uitgegroeid tot een groep met diverse muzikale inbreng. Ze combineren verfrissende melodieën en klanken met fijne zangpartijen. Vanaf eerste track Riding My Bicycle beleef je de magische sfeer en met latere tracks Weathervanes And Chemicals (gebruikt in videogame Get Home) en Show Me als favorieten laten de vrolijke klanken je dan ook niet los.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Razika

Program 91
Smalltown Supersound / Konkurrent

Als Kakkmaddafakka-fan kunnen de Noorse ‘zusjes’ van Razika natuurlijk niet onopgemerkt blijven. Ze komen beiden uit het koude Bergen en maken fijne vrolijke, opbeurende muziek die je een heerlijk warm gevoel geeft. De vier 19-jarige dames van Razika zijn samen sinds 2006 en produceren sindsdien een dansbare mix van indiepop, ska en punk met lieflijke vocalen. Program 91 is echter het debuutalbum. En wel een hele sterke. Ze wisselen pop af met punk, Noors met Engels, gitaren met vocalen en hun jeugdige sound met nostalgische klanken. Vooral de uptempo nummers Nytt På Nytt en Middelalder zijn lekker opzwepende frisse knallers met Noorse charme.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

BELLE & SEBASTIAN

Write About Love
Rough Trade













We hebben er vier jaar op moeten wachten, maar gelukkig is Write About Love het waard geweest. Vanaf de eerste track I Didn’t See It Coming zit je in die heerlijke lome sfeer, kenmerkend voor Belle & Sebastian. Hun Schotse indiepop herken je aan de intieme 60’s klanken in combinatie met gedetailleerde en soms surrealistische teksten. Een liefdevol geheel en toch afwisselend. Zo hebben de tracks Come On Sister en I Want The World To Stop een fijn, iets meer uptempo ritme, waar Little Lou, Ugly Jack, Prophet John bijna zo onschuldig en dromerig klinkt als Norah Jones. Met recht our favourite indie darlings.

****

Gepubliceerd in Glamcult

Allo Darlin'

Allo Darlin’
Fortuna Pop! / Munich Records

Lief. Dat is eigenlijk de beste omschrijving van dit zwoele zomerplaatje. Allo Darlin’ klinkt schattig en ongecompliceerd en dat is ook precies het gevoel van de lieflijke indiepop op hun gelijknamige debuutalbum. Eerste singles The Polaroid Song en Dreaming klinken inderdaad aardig dromerig, maar soms wat saai. En ook in andere nummers zit zoete onschuldigheid verborgen, zo gaat Kiss Your Lips over een kermisbezoek met haar vriendje en is Heartbeat Chilli een liefdeslied over koken. Het is de ontwapenende, maar niet altijd even sterke stem van zangeres Elisabeth Morris die het serieus en toch zachtaardig maakt. De vrolijke melodie houdt het luchtig. Wellicht is deze niks-aan-de-hand-sfeer af te leiden van de Australische roots van de helft van dit kwartet. Denk er wat surfers bij en het plaatje is compleet.

3 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.