THOMAS AZIER

-->

Hylas

Mercury Music Group / Spread Inc.

Na de EP’s Hylas 001 en Hylas 002 zou het tijd zijn voor Hylas 003, maar dat project pakte groter uit: Hylas werd Azier’s debuutalbum inclusief bonustracks en remixes van Ghostcity. Met deze laatstgenoemde single maakte de Nederlander een ode aan zijn woonplaats – tevens spookstad – Berlijn. Even denk je Justice zijn “We Are…” te herkennen, maar de electropop producer maakt het af met “the only one alive in this town” en zingt verder over duistere schaduwen die hem volgen. De overgang naar volgende track Verwandlung is met recht een transformatie: een ballad. De nasale stem van de songwriter doet denken aan die van de leadzanger van When Saints Go Machine, maar dan gehuld in meer warme electrosounds. Ook kan Sirens Of The Citylight niet onbenoemd blijven, wat een opzwepende track! Van muzikaal klein naar exploderend en terug tot een meeslepend eind – bijna richting house. Gewoonweg vervelend dat het afgelopen is. Je wordt meegezogen in de energie van een stad die nooit slaapt. Futuristisch en vol emotie. Live moet dit waanzinnig zijn.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult en op glamcult.com.

Tanlines

Mixed Emotions
Matador / Beggars

Na ruim anderhalf jaar naar de remix van bombastische track Real Life te hebben geluisterd, klonk de naam Tanlines al bekend. En toch leer ik het duo Eric Emm en Jesse Cohen met dit veelzijdige debuutalbum pas echt kennen. De mannen uit Brooklyn NY werden in 2009 ontdekt na een remix te hebben gemaakt voor de band Telepathe, die op internet verscheen. De platenmaatschappij tekent de twee tegenpolen en vanaf dan maken ze samen spannende electronische pop. Soms met stoere en donkere sounds, soms lieflijk, zoals de aanstekelijke pop in All Of Me, in Yes Way of in Not The Same. Inderdaad, een divers album vol tegenstrijdigheden. Het ene moment opbeurend, het andere moment zwaar. Mixed Emotions, true that.

3 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Junior Boys

It’s All True
Domino/Munich













Het Canadese electropop duo Junior Boys is terug met hun vierde album It’s All True vol frisse deuntjes. Vooral geïnspireerd door F For Fake van filmlegende Orson Welles, vanwege overeenkomstige ergernissen aan commercie, in plaats van aandacht voor waar het echt om draait: kunst. Maar ook door hun twee maanden durende verblijf in Shanghai, dat de stemming enigszins verlicht heeft: “De druk verdwijnt als je geconfronteerd wordt met een samenleving die jouw wereld niet kent.” Vanaf eerste track Itchy Fingers hoor je dit terug in Chinese harpen. In Kick The Can herken je een stukje van techno thuisstad Berlijn. Een fijn album: serieus (het treurige Second Chance) en toch heerlijk luchtig (Banana Ripple).

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Cut Copy

Zonoscope
Modular / Universal













Zonoscope is alweer het derde album van de Australische synthpop band Cut Copy. In 2001 begonnen Dan Whitford (tevens DJ en grafisch designer), Tim Hoey, Mitchell Scott en later Ben Browning met het maken van indie en electro en daar zijn ze sindsdien alleen maar in gegroeid. Met dit album laten de heren namelijk blijken dat ze nou eenmaal houden van hun typische mix van 80’s new wave, disco en electropop en toch weten ze daarin vernieuwend te zijn. Vanaf eerste nummer Need You Now zit je geheel in de nieuwe sound, waarna singles Take Me Over en Where I’m Going heerlijk vertrouwd en poppy klinken. Een album waar je vrolijk van wordt!

4 sterren

Gepubliceerd in Glamcult