AN PIERLÉ & WHITE VELVET

Hinterland
Helicopter / Pias












‘Hinterland is een album voor wie de reis belangrijker vindt dan de aankomst. Want als niemand weet welke richting het uit gaat, kun je alle kanten op’, aldus de band. De Belgische zangeres, pianiste en actrice An Pierlé is namelijk nog altijd onderweg met haar band, White Velvet. Figuurlijk dan. Ze blijven altijd ergens tussen zitten; tussen ‘rariteit’ en mainstream, tussen muzikaliteit en theatraliteit en tussen onschuldig en ervaren. Wellicht door hun achtergrond, maar zeker niet per ongeluk. De volle stem van An Pierlé met de meeslepende muziek zorgen voor een sterk geheel. Vanaf de eerste track wordt je Little by Little meegesleept in de sobere energie. Hinterland is een album vol contrasten, een ode aan de rand.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

!!!

Strange Weather, Isn’t It?
Warp / V2













Yes, strange it is. Een beetje wisselvallig ook. Maar dat was van !!! (Chk Chk Chk) te verwachten. De 7-koppige dance/punk band komt na het in 2007 verschenen album Myth Takes met een zwaarder vierde album. Ondanks de vrolijke, positieve tonen op nummers als Even Judas Gave Jesus A Kiss, Steady As The Sidewalk Cracks of de hardere electrogeluiden van The Hammer blijft het geluid toch wat donker. Wellicht vanwege enkele tegenslagen; twee bandleden zijn overleden. Nog waarschijnlijker is deze nieuwe sound precies de bedoeling. De mannen waren namelijk toe aan een Berlijns album. Oftewel, aan de legendarisch donkere energie uit de stad die vele artiesten inspireert. Maar daarvoor is het album juist opvallend poppy en rijk aan tekst. Tja, zo nu en dan zonnig.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult

Hercules & Love Affair

Check out the new single 'My House'. The sounds doesn't get out of my head anymore and that's not annoying. Well done!

Azure Ray

Drawing Down the Moon
Saddle Creek / Munich Records

Drawing Down the Moon gaat verder waar hun vorige album Hold On Love zeven jaar geleden ophield. Tussentijdse soloprojecten van singer/songwriters Orenda Fink en Maria Taylor hebben hun muzikale smaak misschien verbreed, maar als duo blijven ze prachtige soft-pop produceren. Beiden hebben ze een subtiele, dromerige stem die in combinatie met instrumenten als viool, gitaar en harp goed tot zijn recht komt. Stuk voor stuk zoete melancholische nummers waar je in mee wordt gezogen. Zo schut intro Wake Up, Sleephyhead je lichtjes wakker met een sprookjesachtige melodie. Maar tracks als Make Your Heart zorgen voor aangename afwisseling met een mysterieuze twist. Een fijn nieuw album volgens bekend recept.

3,5 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Glasser

Ring
True Panther Records / V2

In de categorie vreemde zangeressen past Cameron Mesirow in het rijtje van Fever Ray en Bat for Lashes. Zij is namelijk verantwoordelijk voor de zweverige folk op haar debuutalbum Ring onder het psudoniem Glasser. Mystieke electro-pop kun je het ook noemen. Duidelijk is dat deze one-woman-show aardig creatief in elkaar zit. Eerste EP Apply is een fijne energieke inkomer en tracks als Treasure of We en Home zorgen ervoor dat dit zware album toch enigszins luchtig blijft. Een geslaagde combinatie van een heldere stem met percussierijke ritmes. Moeilijk blijft alleen wanneer je zo’n donker album luistert. Ben je down, dan wordt dat verergert. Ben je happy, dan biedt Ring niet de voorkeur.

3 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

Röyksopp

Senior
Wall Of Sound / Pias













Junior en Senior zijn als een setje. Gelijktijdig opgenomen, maar twee totaal verschillende artistieke expressies. Zoals de naam al zegt, is dit album het volwassen broertje van de meer poppy voorganger. Junior was extrovert en energiek, Senior is introvert en geheel instrumentaal. Het fijne is dat je de specifieke, opgewekte Röyksopp-sound herkent, maar alleen electronica is toch minder dan verwacht. Zeker bij een ‘ervaren’ album. Aan de andere kant gaan de Noren goed mee met de tijd. Het is minimaal, soms echte drama, maar wel steevast met een vrolijke en positieve ondertoon. Vooral de tracks The Alcoholic en The Drug zijn heel herkenbaar Röyksopp. En ja, dat kun je zien als een genot.

****

Gepubliceerd in Glamcult

Allo Darlin'

Allo Darlin’
Fortuna Pop! / Munich Records

Lief. Dat is eigenlijk de beste omschrijving van dit zwoele zomerplaatje. Allo Darlin’ klinkt schattig en ongecompliceerd en dat is ook precies het gevoel van de lieflijke indiepop op hun gelijknamige debuutalbum. Eerste singles The Polaroid Song en Dreaming klinken inderdaad aardig dromerig, maar soms wat saai. En ook in andere nummers zit zoete onschuldigheid verborgen, zo gaat Kiss Your Lips over een kermisbezoek met haar vriendje en is Heartbeat Chilli een liefdeslied over koken. Het is de ontwapenende, maar niet altijd even sterke stem van zangeres Elisabeth Morris die het serieus en toch zachtaardig maakt. De vrolijke melodie houdt het luchtig. Wellicht is deze niks-aan-de-hand-sfeer af te leiden van de Australische roots van de helft van dit kwartet. Denk er wat surfers bij en het plaatje is compleet.

3 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.

The Hundred In The Hands

The Hundred In The Hands
Warp / V2

Het heden verwerken in het verleden naar de toekomst om zo geschiedenis te schrijven. Dat is eigenlijk het doel van dit man/vrouw duo uit Brooklyn. Zelf noemen ze dat Avant-pop. En inderdaad, je hoort de verschillende invloeden terug; van dance tot rock en van disco-punk tot electro, maar de nummers behouden telkens de catchy poptoon. Vooral eerste single Pigeons heeft zo’n vrolijke, aanstekelijke melodie. Ook de nummers Killing It, Last City en Gold Blood hebben die alternatieve popmelodie, maar zijn meer upbeat en met een psychedelisch randje. Voor de afwisseling is er de rustige, bijna lome afsluiter The Beach, waarop de prachtige, dromerige stem van zangeres Eleanore Everdell helemaal tot zijn recht komt. Fijne cd voor een relaxte (na)zomermiddag die overgaat in een feestje.

4 sterren.

Gepubliceerd in Glamcult.